Yer de yarılmadı ki içine gireyim..

Geçenlerde dediğime bakmayın. 2001 yılı olması lazımdı başımdan talihsiz bir olay geçti.Neydi bu? Telefonumun gasp edilmesi.(Evet ben de yaşadım:))
Neyse şikayetimizi yaptık gereken yerlere kişisel olarak bildirdik.Önce abi dedikleri insanlar tarafından biraz darp edildikten sonra karakoldan da bulmuşlar çocukları.Evde otururken bir telefon geldi:

-"Alo ben ******** karakolundan polis memuru ***** mustafa kemal(evet evet o benim :)) in evimi?

Telefona annem çıkmıştı.Saolsun evet ne oldu? tamam hemen geliyoruz şeklinde konuşmalardan sonra düştük yola..

Daha ehliyetsizim o sıralar (2 sene stajerlik olayı patlak verince mecburen almak zorunda kalmıştım ehliyeti).Neyse karakola geldik.İçeri giriyoken çocuklardan biri "kıpkırmızı" bir suratla atladı önümüze:

-"Mustafa biz senin telefonunu zorla mı aldık?"

Mustafa durur mu?:

-"Hayır ben zorla verdim." (Gerçek konuşmalardır:))

Neyse içeri odaya geçtik.Belli ağır topların olduğu oda.Bir kişi masada oturuyo ki kelli felli amcam bariz belli ben buranın ağasıyım modunda.Sohbet esnasında konuşmalardan sonra gerekli evrakları imzalamalar felan en sonlara yaklaştık artık.Annem durdu durdu son bombayı en sona saklamış ve patlattı:

-"Çocuklara elektrik vermiceksiniz dimi?"....

Derin bir sessizlik..O an odadakilerin hepsi yaşadıkları dumurun etkisiyle birbirine ve özellikle bana bakarken döktüğüm ecel terlerini hala dün gibi hatırlarım :)